Biogram

Ernest Malinowski.

Ernest Malinowski urodził się 5 stycznia 1818 roku w Sewerynach na Wołyniu (wg innych źródeł w Różycznem na Podolu). Wiadomo, że został ochrzczony w Sewerynach na Wołyniu. Pochodził z rodziny szlacheckiej a jego rodzicami byli: Jakub Malinowski, oficer armii Księstwa Warszawskiego i Anna ze Świejkowskich.


W trakcie wybuchu powstania listopadowego uczęszczał do Liceum Krzemienieckiego. Jako trzynastoletni chłopak uczestniczył w Powstaniu Listopadowym. Po upadku powstania musiał wraz z ojcem i starszym bratem Rudolfem emigrować do Paryża gdzie kontynuował naukę, najpierw w Liceum Louis le Grand, potem na Politechnice paryskiej oraz, wspólnie ze starszym bratem, w Państwowej Szkole Dróg i Mostów Tam skończył studia inżynierskie na słynnej École des Ponts et Chaussées. Przez kilka lat zdobywał cenne doświadczenie pracując przy budowie dróg i mostów oraz regulacji rzek we Francji i Algierii. Po ukończeniu nauki Ernest Malinowski rozpoczął pracę jako inżynier lądowy, specjalizując się w infrastrukturze drogowej i wodnej, zarówno we Francji jak i w Algierii. A jako trzydziestoczteroletni, samotny mężczyzna podpisał sześcioletni kontrakt na pracę w Peru w charakterze inżyniera rządowego. Przyjechał do Peru w 1852 roku kraju (Dopłynął do Callao 30 grudnia 1852 r.) pozbawionego wówczas praktycznie całkowicie infrastruktury komunikacyjnej. Prawdopodobnie stało się to za sprawą prezydenta Ramona Castillo, który chcąc pobudzić rozwój Peru, wysłał do Europy misję mającą na celu rekrutację inżynierów, którzy przyczynią się do postępu. Malinowski poświęcił się tam projektowaniu i budowie dróg, mostów i pierwszych linii kolejowych. Zajął się także organizowaniem wyższej uczelni dla przyszłych kadr technicznych Peru, a także odbudową zniszczonego podczas działań wojennych miasta Arequipa. Założył Sociedad Geografica de Lima (Towarzystwo Geograficzne), Club Nacional - instytucję o charakterze polityczno-patriotycznym, oraz Towarzystwo Sztuk Pięknych. Był profesorem oraz dziekanem jednego z wydziałów na tamtejszym uniwersytecie.

Zapisał się w historii jako twórca najwyżej położonej kolei świata w peruwiańskich Andach, uznawanej za cud ówczesnej techniki, oraz jako pionier w rozwiązywaniu teoretycznych problemów budowy mostów i przebijaniu tuneli. Zaprojektował najsłynniejsza kolej XIX wieku: z Limy przez Andy do centrum górniczego La Oroya. Prace przy kolei transandyjskiej przerwał kryzys finansowy, a następnie przegrana wojna z Chile. W 1880 r. Ernest Malinowski wyemigrował do Ekwadoru, gdzie także poświęcił się budowaniu linii kolejowej. Wrócił sześć lat później, by tym razem zająć się naprawą kolei transandyjskiej i pociągnięciu jej dalszego odcinka. Ernest Malinowski zmarł w Limie 2 marca 1899 roku - sześć lat po oddaniu do eksploatacji swojego wybitnego dzieła. Pochowano go z honorami należnymi bohaterowi narodowemu Peru. Jego grób znajduje się na limeńskim cmentarzu „Presbítero Maestro” w dzielnicy La Victoria.

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.