1.5 NACZYNIE

pochodzenie: Deir el-Medina, państwo - Arabska Republika Egiptu

datacja: obiekt niedatowany

wymiary: wysokość 47,8 cm, maksymalna średnica 29 cm

surowiec: ceramika

Naczynia zasobowe najczęściej znajdywane są przez archeologów w pomieszczeniach magazynowych. W miejscowościach znajdujących się na szlakach handlowych, lub mających charakter miejski. Wykonywane były z gliny techniką toczenia na kole garncarskim a później wypalane. Mimo, iż starożytni Egipcjanie znali koło garncarskie to ich wyroby nie miały idealnie okrągłych kształtów. W myśl wierzeń bóg Górnego Egiptu Chnum, stwórca człowieka, ulepił go z liny, właśnie na kole garncarskim.

Prezentowane naczynie zasobowe wykonane z gliny wypalanej z dwoma uchami pozbawione ornamentów. Pochodzi z Deir el-Medina, miejscowości leżącej na zachodnim brzegu Teb, zamieszkałej głównie przez rzemieślników, budowniczych-artystów, tworzących królewskie grobowce w Dolinie Królów. Osada ta miała charakter miejski, domy sąsiadowały ze sobą, stojąc frontem do rozgałęzionych uliczek. Istnienie tego typu osad nie stoi w sprzeczności z dominującą rolą rolnictwa kojarzonego ze wsią. Osady skupiały rzemieślników a płody rolne były dostarczane z zewnątrz.

Eksponat wypożyczony z Muzeum Narodowego w Warszawie (140 885).

Źródła: 
Walters Colin – Starożytny Egipt, w: Arthur Cotterell (red.) Cywilizacje starożytne, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1990, s. 20-43.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Deir_el-Medina;
http://www2.almamater.uj.edu.pl/99/34.pdf;

Opracował: Lucjan Buchalik

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.