Klepsydra

Klepsydra

Rejs po wyznaczonym kursie według wskazań przyrządów nawigacyjnych od najdawniejszych czasów wiązał się z wieloma dniami lub nawet tygodniami monotonnej żeglugi przez bezmiar oceanu.


Stale wykonywane te same czynności i prace pokładowe sprzyjały popadaniu w rutynę, niosło to za sobą ryzyko zejścia z kursu w wyniku zaśnięcia marynarza na wachcie lub brak koncentracji przy obserwowaniu horyzontu. Aby temu zaradzić, w życiu marynarza na pokładzie od najdawniejszych czasów, wprowadzano podział czasu na okręcie za pomocą dostępnych czasomierzy. Już 1500 lat p.n.e. wykorzystywano wodę do odmierzania czasu. Przepływ z jednego naczynia do drugiego pozwalał podzielić czas od wschodu do zachodu słońca na określone fragmenty. Z czasem naczynia zastąpiono szklanymi jednakowymi bańkami połączonymi ze sobą wąskim kanalikiem, a powstały przyrząd nazwano klepsydrą. W zależności od szerokości kanaliku możliwe było przesypywanie piasku z jednej bańki do drugiej w czasie od kilku sekund do pełnej doby. Przesypanie całości piasku i odwrócenie klepsydry ustalało upływający czas na statku, z reguły było to pół godziny.

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.