Polskie poznawanie świata

Regiomontanus

Regiomontanus

Przyrządy służące do pomiarów w nawigacji morskiej wykorzystywane były przez astronomów do opracowania map gwiezdnych ułatwiających  orientację w położeniu na morzu. Znaczący wkład w rozwój astronomii średniowiecznej wniósł Johannes Müller znany jako  Regiomontanus.


Regiomontanus, urodzony 6 czerwca 1436 w Unfinden koło Königsbergu, w dzisiejszej Bawarii, zmarł 6 lipca 1476 w Rzymie. Był  niemieckim matematykiem, astronomem i astrologiem. Pseudonim Regiomontanus pochodzi od łacińskiego przekładu nazwy Künigsperg (Königsberg, czyli Królewska Góra – po łacinie Mons Regius), nazwisko zaś wywodzi się od zawodu jego ojca, który był młynarzem. W Wiedniu był uczniem i współpracownikiem Georga Peurbacha – austriackiego astronoma i matematyka, autora wprowadzenia do „Hipotez planetarnych...” Klaudiusza Ptolemeusza, który pracował nad odtworzeniem oryginalnego tekstu jego dzieła „Almagest”. Wspólnie napisali „Epitoma in Almagestum Ptolemaei”. Regiomontanus w 1461 wyjechał do Włoch, gdzie prowadził dalsze badania, następnie udał się na Węgry, na zaproszenie króla Macieja Korwina. Tu podjął  współpracę z polskim astronomem Marcinem Bylicą z Olkusza. Wspólnie opracowali tablice astronomiczne oraz „Disputationes inter Viennensem et Cracoviensem super Cremonensia in planetarum theoriae deliramenta” - „Dialog między Wiedeńczykiem i Krakowianinem o bredzeniach Gerarda z Kremony na temat teorii planetarnych”,  była to krytyka przestarzałego podręcznika astronomii.  W pracy „De triangulis omnimodis libri quinque” - „O wszelkich trójkątach ksiąg pięć”,  wydanej w Norymberdze w 1533 r.  usystematyzował trygonometrię płaską i sferyczną. Ułożył tablice trygonometryczne w układzie dziesiętnym, czym zbliżył się do ułamków dziesiętnych. W 1471 dzięki wsparciu finansowemu bogatego patrycjusza  Bernharda Walthera, założył w Norymberdze obserwatorium, drukarnię i warsztat mechaniczny. W 1474 jako pierwszy wydał drukiem pracę naukową. W 1475 Regiomontanus został zaproszony do Rzymu przez papieża Sykstusa IV, do prac nad reformą kalendarza. W 1476 r. zmarł w Rzymie, najprawdopodobniej w wyniku zrażenia dżumą.

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.