8.12 BROŃ RYTUALNA

nazwa: Kujang/Kudi

pochodzenie: Jawa Zachodnia, państwo - Republika Indonezji

datacja: II poł. XIX w.

wymiary: długość całkowita 28 cm

surowiec: metal, drewno

Niewielka głownia, częściowo obosieczna, o charakterystycznym kształcie przypominającym sylwetkę delfina lub ptaka. Posiada cztery małe otworki w najszerszej części głowni oraz prosty wzór pamorowy w postaci lekko falistych linii. Rękojeść drewniana w kształcie głowy ptasiej z wyraźnie zaznaczonym dziobem i oczami. Pochwa drewniana szeroka, z obejmą z blachy w górnej części.

Broń rytualna kujang pochodzi od Sundajczyków, zamieszkujących górzystą południowo-zachodnią część Jawy. Najstarsze ostrze sundajskie zostało wykonane w VIII lub IX w. n.e. Kujang ma swoje korzenie w rolnictwie, jest również jedną z tradycyjnych broni w sundajskiej szkole sztuk walki Pencak Silat. Podobnie jak kris, ma ogromną wartość sentymentalną i duchową dla Indonezyjczyków, którzy przypisują mu nadprzyrodzone moce.

Eksponat został pozyskany w terenie przez Michała Siedleckiego w czasie jego pobytu na Jawie pod koniec XIX w.

Eksponat wypożyczony z Muzeum Etnograficznego w Krakowie (36 181/MEK).

 

Źródła:

Dokumentacja Muzeum Etnograficznego w Krakowie opracowana przez Eleonorę Tenerowicz.

Zonneveld Albert G Van, Traditional Weapons of the Indonesian Archipelago. Koninklyk Instituut Voor Taal Land, 2002.

 

Opracowali: Anita Czerner-Lebedew, Lucjan Buchalik.

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.