Sienkiewicz Henryk (1846–1916), pisarz. Wśród pisarzy polskich był jednym z najbardziej zapalonych podróżników. W lutym 1876 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, teoretycznie na wystawę międzynarodową w Filadelfii jako korespondent „Gazety Polskiej”, w rzeczywistości – aby wyszukać w Kalifornii dla kilku swoich i Heleny Modrzejewskiej przyjaciół miejsca na założenie falansteru, tj. osady, w której mieli osiąść i żyć według zasad utopijnego socjalizmu wyznaczonych przez francuskiego filozofa Charlesa Fourniera. Zwiedził główne miasta Kalifornii, jak San Francisco, Los Angeles i Sacramento. Opuścił Amerykę w marcu 1878 roku. Początkowo udał się do Londynu, a następnie do Paryża, gdzie spędził rok, porządkując materiały amerykańskie i pisząc dalsze prace na temat podróży. W połowie października 1886 roku odbył krótką podróż do Turcji. Poza Stambułem i paroma miejscowościami nad Bosforem wybrał się również na brzeg azjatycki, do Skutari oraz sąsiedniego Beylerbeyi i na pobliską górę Camlica. Pod koniec 1890 roku podjął ambitną podróż do Afryki Równikowej, planując dotarcie do góry Kilimandżaro i Jeziora Wiktorii. Po drodze zatrzymał się na dłużej w Egipcie, zwiedzając Kair i okolice, po czym drogą morską, przez Suez i Aden, udał się do Zanzibaru, gdzie oprócz licznych wycieczek w głąb wyspy czynił ostatnie przygotowania do właściwych eksploracji na kontynencie. Warto również wspomnieć, że gdy podczas pierwszej jego wizyty na Zanzibarze tamtejszy konsul proponował mu wzięcie udziału w niemieckiej wyprawie wojskowej do Tanganiki, Sienkiewicz nie skorzystał z oferty z powodu wiadomości o okrutnym traktowaniu Murzynów na takich wyprawach. Plon autorski wyprawy afrykańskiej był mniejszy od amerykańskiej. Obok „Listów z Afryki” (Warszawa 1893) tło afrykańskie ma powieść „W pustyni i w puszczy”. Wiele interesujących, mniej znanych faktów z tego okresu zawiera korespondencja Sienkiewicza z jego przyjacielem Mścisławem Godlewskim, redaktorem „Słowa”, pisana z różnych miejsc w Afryce (Bagamoyo, Zanzibar, Suez, Kair). Pełna bibliografia prac Sienkiewicza znajduje się w 58. tomie jego „Dzieł” wydanych w Warszawie w 1953 roku.