Wawrzyniak Andrzej (ur. 1931), dyplomata, muzealnik. W wieku 16 lat zaciągnął się na statek szkolny „Dar Pomorza” i od tego czasu pływał na 12 statkach, awansując do stopnia oficera Polskiej Marynarki Handlowej. W międzyczasie ukończył studia na Wydziale Dyplomatyczno-Konsularnym Szkoły Głównej Służby Zagranicznej w Warszawie, następnie studiował na Wydziale Morskim Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Sopocie. Ukończył też studia podyplomowe i doktoranckie w Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Warszawie. Od 1956 roku rozpoczął pracę w polskiej służbie dyplomatycznej, od 1973 roku w randze ministra pełnomocnego. W latach 1956–1960 był szefem wydziału Delegacji Polskiej do Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Wietnamie. Od 1961 do 1965 r. – attaché kulturalnym, następnie, w latach 1967–1971, zastępcą szefa misji i chargé d’affaires Polski w Indonezji. Od 1973 do 1974 roku pełnił funkcję szefa Delegacji Polskiej do Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Laosie, w latach 1977–1981 szefem ambasady polskiej w Nepalu. W 1989 roku był obserwatorem międzynarodowym ONZ podczas wyborów w Namibii. W latach 1990–1993 sprawował funkcję szefa ambasady polskiej w Afganistanie, w roku 1996 – szefa biura terenowego Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w Bośni i Hercegowinie, a w 1999 roku był obserwatorem ONZ w Timorze Wschodnim. W latach 1997–2003 był honorowym konsulem generalnym Republiki Sri Lanki w Polsce. Wawrzyniak Andrzej spędził łącznie w Azji przeszło ćwierć wieku, gromadząc w różnych jej krajach bogatą kolekcję obiektów etnograficznych i dzieł sztuki. Najwięcej lat spędził w Indonezji, a jego pobyt tam zaowocował zgromadzeniem ponad 3000 obiektów, które w 1973 roku podarował państwu polskiemu. Profesor Stanisław Lorentz ocenił indonezyjskie zbiory Andrzeja Wawrzyniaka jako „jedną z największych prywatnych kolekcji indonezjologicznych, przewyższającą m.in. wszystkie znane prywatne zbiory holenderskie, uchodzące w tej dziedzinie za największe na świecie”. Na ich bazie zostało utworzone w Warszawie w 1973 roku państwowe Muzeum Archipelagu Nusantary. Ze względu na rozszerzenie się zbiorów o obiekty z innych regionów zostało ono w 1976 roku przemianowane na Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie, którego założyciel został mianowany jego dożywotnim dyrektorem i kustoszem. Dziś muzeum posiada ponad 20 000 eksponatów z Azji, Australii i Oceanii.